Anaokulu başlangıcı bir geçiş sürecidir. Bu geçişte sadece çocuk değildir zorlanan. Anne de zorlanır. Baba da zorlanır. Hatta büyükanne bile. Oryantasyon programı bunu bilir, aileyi de dahil eder.
Çocuk okula uyum sağlarken ailenin tavrı belirleyicidir. Sabah veda anında sallanan ses, titreyen eller, gözyaşını gizlemeye çalışan bakış… Çocuk hepsini hisseder. Anne sakinse çocuk sakinleşir. Anne paniklediyse çocuk panikler.
Oryantasyon döneminde öğretmen çocuğu tanırken aileyi de tanır. Hangi aile aşırı koruyucu? Hangi aile ilgisiz? Hangi çocuk evde sınır tanımıyor? Hangi çocuk aşırı baskı altında? Bu bilgiler, öğretmenin elini güçlendirir.
Aile toplantıları, veli görüşmeleri, sınıf ziyaretleri oryantasyonun parçasıdır. Ebeveyn anaokulu, kültürünü öğrenir. Neden oyun var? Neden uyku saati var? Neden serbest zaman var? Bunları anlayan aile, evde de aynı dili konuşur.
Oryantasyon bittiğinde ortaya şu çıkar: Okul ile ev arasında köprü kurulmuş olur. Çocuk bu köprünün üzerinde güvenle yürür. Aile ile okul birlikte hareket eder. Bu birliktelik, çocuğun en büyük güvencesidir. Oryantasyon sürecine bu yüzden veli dahil edilir. Okulda bekleyen veli aslında çocuğun duygusunu anlamak ve birden kopmamak için kademeli bir şekilde dahil edilir. Her gün birer saat arttırarak çocuk ve aile bu sürece alıştırılır.
Leyla Doğan
Çocuk Gelişimci / Okul kurucu temsilcisi